Het verdwijnen van gaybars lijkt een cultuurprobleem te zijn



. Gaybars verdwijnen vaak, maar niet van de voor de hand liggende redenen. Het verdwijnen van gay bars en clubs is een ongelukkige bijwerking van een veel meer andere reden dan we verwachten.

"We zijn queer en dat maakt ons een grote familie", maar daar eindigd het sprookje.

Plaatsen waarin homoseksuele mannen en vrouwen kunnen verzamelen, hebben al eeuwenlang in verschillende vormen en vormen bestaan. In vele wijken hadden homo's en lesbiennes hun eigen restaurants, boekwinkels, , kranten en uiteraard bars en sauna's. Voor veel gays was de ervaring van het betreden van een homo-bar voor de eerste keer , een zenuwachtige ontdekking , waar ze hun eigen gelijken kunnen vinden en geaccepteerd worden.

Generaties van gays vonden in hun bar hun vriendje of gingen in ontdekking naar hun identiteit.

Maar nu bestaat er een scherpe verpersoonlijking van het gebrek aan kruisbaarheid die bestaat binnen de bredere homocultuur.

Het eerste is de toegang. Vaak meldingen waar gasten de toegang geweigerd worden door een medewerker die aangaven dat de bar vol zit op zijn capaciteit terwijl een andere medewerker deze wel kon binnenlaten en zo te zien dat het zo goed als dood en leeg stond. Nu is het weigeren wel mogelijk voor dronken en aggressieve gasten , minderjarigen en slecht gekleede gasten , maar soms gaat men iets te ver , vinden sommigen . Hebben wij niet de regenboogvlag van tolerantie ?

Nu zijn niet alleen de medewerkers die een probleem geven , maar ook de gasten . Hoe de discriminatie en vernedering doorgetrokken wordt in de bar en donkere ruimten . Zijn wij wel tolerant genoeg?

Zo is er geen reden om niet een gaybars te bezoeken . Laat andere gasten in hun eigen ego zitten en drink er nog eentje op .

Misschien vind je niet je date voor de avond , maar je zit wel omringd met gelijkgestemden en geeft je persoonlijkheid een eigen identiteit , iets wat op de sociale internet weinig te vinden is .

bron - auteur : markverb

Bars en clubs in